راستش از آنجا که عنوان این وبلاگ به خودی خود ربطی به نقد فیلم و سریال ندارد من هم قصد ندارم نقدی بر محتوی سریال ( به نظرم بی محتوی )  " نرگس" که هر شب از تلویزیون پخش می شود و خوشبختانه در حال تمام شدن است داشته باشم و اصولا این کاره نیستم وگرنه شاید میتوانستم بگویم و اثبات کنم که کل داستان اعصاب خورد کن فیلم یک جور افکار هذیان گونه آدمی دارای تب شدید را تداعی می کند.

اما چیزی که در این وبلاگ می شود به آن اشاره کرد استفاده از کودکی چند ماهه به جای کودکی چند روزه در فیلم است که تازه آنطور که از داستان آن  بر می آید  زودتر از موعد هم به دنیا آمده است که معمولا کودک در آن شرایط نیاز به نگهداری در دستگاه و مراقبت ویژه دارد. در حیرتم که این اشتباه که  " سخت پیدا چون شتر بر نردبان " است و هر خانواده ای  که حداقل یک کودک را بدنیا آورده باشد را به تعجب وا می دارد چگونه از دید همه عوامل این سریال مخفی مانده است.

رشد طبیعی کودکان از تولد به بعد می تواند با استفاده از فیلم ها و سریال های تلویزیونی به خانواده ها اموزش داده شود و کسی حق ندارد اگر این کار را نمی کند خانواده های جوان را که در انتظار فرزند هستند یا دارای نوزادی می باشند از این طریق ( هر چند نا خواسته) گمراه کند. البته لازمه این کار آگاهی داشتن خود تولید کنندگان بخصوص کارگردان فیلم که مسئولیت اصلی به عهده او می باشد از این سیر رشدی است.

به نظر شما وقتی خانواده ای کودک یک ساله اش را به امید گرفتن نتیجه بهتر از همدان با زحمات زیاد نزد معروفترین متخصص مغز و اعصاب کودکان در تهران می برد و آن کودک که هر کاردرمان تازه کاری هم می تواند براحتی تشخیص دهد که دارای علائمی از کودکان آتاگسیک است از طرف آن متخصص محترم با یک ویزیت شتابزده تشخیص "همی پارزی چپ" داده می شود جز یک اظهار تاسف خشک و خالی چه می شود کرد؟!

یا وقتی خانواده ای کودک ۳ ساله فلج مغزی اش را باز از همدان با زحمات زیاد نزد دکتر ارتوپد حاذقی  در تهران می برد و ایشان به اشتباه به گمان اینکه کودک آنها ( به خاطر بعضی شباهت های ظاهری اش با کودک سندرم داون- اما نه آنقدر که یک کارشناس خبره را به اشتباه بیاندازد) سندرم داون است مشاوره های اشتباهی به آنها می دهد و خانواده را بالکل ناامید می کند ( که این هم نشاندهنده این است که حتی کودکان سندرم داون را هم بخوبی نمی شناسد) جز یک اظهار تاسف خشک و خالی چه میشود کرد؟!

یا وقتی خانواده ای کودک فلج مغزی اش را به امیدی که ناشی از تبلیغات آزاد و بدون پاسخگوئی افرادی که مدعی درمان فلج مغزی با استفاده از طب سوزنی هستند با طی مسافت طولانی به مطب افراد مذکور میبرند و با هزینه ای گزاف ۳۰۰۰۰۰ تومان ( بله سیصد هزار تومان ) بدون گرفتن نتیجه ای معنی دار به خانه اشان برمی گردند و اصلا فکر اینکه طرف را مورد باز خواست برای ادعایش قرار دهند را هم به سرشان راه نمی دهند جز یک اظهار تاسف خشک و خالی چه می توان کرد ؟!

یا وقتی  مدعیان انرژی درمانی که برای نیم دقیقه مثلا " انرژی درمانی "  ۵۰۰۰۰ تومان از مردم گرفتار مطالبه می نمایند و هیچ نتیجه ای هم حاصل نمی شود جز یک اظهار تاسف خشک و خالی چه می شود کرد؟؟!

و یا....

ویا.....