در ادامه پست قبلی(سیستم وستیبولار) و قبل از بیان نمونه هائی از تحریکات وستیبولار باید به چند نکته اشاره کنم :

۱) بزرگسالان در تطابق یا مشکلات وستیبولار که متعاقب ضربه حادثه یا بیماری برای آنها پیش می آید با توجه به تجارب قبل از بیماری و استفاده از حس بینائی تا حدود زیادی می توانند مشکلات بالینی ناشی از آن را کاهش دهند ولی در شرایط حذف بینائی (مثل تاریکی)یا متفاوت بودن افق دیدشان از حالت معمول مثلا هنگامیکه بر روی یک بلندی یا بالکن ایستاده اند دیگر نمی توانند شرایط عادی را حفظ کنند و تعادلشان را از دست می دهند یا دچار سر گیجه حالات تهوع و استفراغ می شوند.

۲) در کودکان که بیشتر بحث ما در مورد آنهاست سیستم وستیبولار شان ممکن است کم فعالیت تر یا حساس تر از حد معمول باشد.(اکثرا" کم فعالیت تر) یا آنکه به دلیل ضعف های دیگری که در آنها وجود دارد مثل غیر طبیعی بودن تونیسیته عضلات ( به هر دلیل) یا ضعف در هماهنگی های حرکتی (مثل کودکانی که به آنها کلامزی اطلاق می شود.) یا حتی مشکلات تعادلی به دلیل مشکلات سیستم اعصاب مرکزی( بخصوص مخچه و ارتباطات عصبی مربوط به آن) نیاز به آن است که ما مبادرت به تقویت فعالیت سیستم وستیبولار آنها بنمائیم تا ضعف های پیش گفته را تا حدود زیادی جبران کنیم.

۳) در دادن تمرینات به کودکان نباید احتیاط را از دست داد سرعت  و شدت زیاد ممکن است موجب ایجاد علائمی مثل حالت تهوع و استفراغ  شود.     "حرکت دادن سریع سر " در شروع برنامه های درمانی حتی برای بزرگسالان اشتباه است. برای کودکان نیز فعالیت های حرکتی را بصورت آرام شروع کنید و با افزایش توانائی کودک سرعت و دامنه آن را بتدریج زیاد کنید.

۴) هرچند در افراد بزرگسال می شود از تمرینات پاسیو استفاده نمود مثلا" فرد روی صندلی بنشیند و ما سر او را گرفته کج کنیم و به یک طرف بچرخانیم" و بدینوسیله گیرنده های حسی درون نیمدایره ها و اوتریکول و ساکول را تحریک کنیم. اما در کودکان بهتر است حتی لازم است که طبق فلسفه کاردرمانی از فعالیت و وسایل مختلف برای اینکار استفاده کنیم.

 ادامه مطلب اینجاست.

برای همه ما  اولین نگرش به  گوش تداعی کننده حس شنوایی است اما در واقع  گوشها علاوه بر نقش اصلیشان که شنیدن صداهای محیطی است نقشی اساسی در تشخیص موقعیت سر وبدن واز این طریق کمک به ما برای حفظ تعادل دارند.

در واقع دستگاه گوش حتی در بینایی واضح به کمک رفلکس چشمی- دهلیزی نیز نقش ایفا می کند.

در این نوشته ما با نقش شنوایی گوش کاری نداریم اما در مورد مسئولیت آن برای حفظ تعادل توضیحاتی ارائه می نماییم....

ادامه مطلب اینجاست.

 ۱- با یک توضیح کوتاه باید از همه دوستانم که به این وبلاگ افتخار می دهند و گاه به آن سر می زنند به خاطر کم کاریم (باید بگویم کم کاری بیشترم ) در  یک ماه گذشته  عذر خواهی کنم:

همانطور که در کامنت ها نوشته ام  مدتی مشغولیت هائی  خارج از برنامه داشته ام که البته هنوز ادامه دارد و بزودی انشاالئه به خیر و خوشی تمام می شود.

در عین حال سر قولی که به دوستان خوبم داده بودم هستم و در حال تهیه مطلب در مورد سیستم وستیبولار و تحریکات وستیبولار هستم که حتما هفته بعد پست خواهم کرد.

۲- کنگره کاردرمانی روز های ۱۲ و ۱۳ آذر برگزار شد و من متاسفانه علی رغم همه علاقه ای که به شرکت در آن  حتی اگر برای یک روز هم شده داشتم  به هیچ طریقی نتوانستم خودم را راضی کنم که در این سرمای استثنائی زمستانی وارد جاده های یخی   و مه آلود شوم و به این خاطر دیدار دوستان خوبی را از دست داده ام.

مطمئنا همکاران زیادی همین مشکل را برای شرکت در آن داشته اند.

چه خوب بود اگر این کنگره ها در زمان مناسب تری از سال برگزار می شد تا عده بیشتری از همکاران از آن استقبال می کردند.

۳- راستی انجمن کاردرمانی ایران یک سایت  و یک وبلاگ دارد که در صفحه اصلی سایت شما خبر مربوط به برگزاری  یازدهمین کنگره کاردرمانی را در سال قبل خواهید دید در حالیکه اخیرا دوازدهمین کنگره نیز به همت این انجمن برگزار گردید . آخرین بروز کردن وبلاگ هم مربوط به ۱۵ خرداد ۸۳ است که ....

 خسته نباشید!!!   ( صد رحمت به ما !)